NKWN: dokończenie wątku.

"Brytyjski mag wysnuł z tego prosty wniosek, że bez zgody właściciela owej sygnatury nie da się otwarcie kierować przeznaczeniami ziemskimi."                                                                                                                                                                            I to, być może, tłumaczy dlaczego Crowley dopatrywał się w tarocie tudzież Księdze Przemian "inteligencji", przemawiających przez te dwa środki dywinacji. Na zdrowy rozsądek bowiem wyniki wróżenia zależą tu od czystego przypadku: tasowania i losowania kart lub równie losowego procesu zerojedynkowego w postaci rzutów monetą. Czyli w sumie od chaosu. Ale tu rodzi się kilka pytań. Po pierwsze: czy kierowanie się tzw. "zdrowym rozsądkiem" nie prowadzi czasem na bezdroża? Po drugie: czy rzeczywiście przypadek/ chaos to czysto bezosobowa siła, za jaką zwykło się go poczytywać?                                        Czy starożytni Grecy nie oddawali czci jakiemuś bóstwu Chaosu? Sprawdzam...                                                                         Oni akurat nie. Ale gnostycy- owszem.                                         ABRAXAS.